Informujemy, że Sprawozdawczy Krajowy Zjazd Delegatów PZOS odbędzie się 5 czerwca 2026 r. w Hotelu Młyn w Toruniu przy ul. Łokietka 3, w I terminie o godz. 17:00 lub w II terminie o godz. 17:15.

W załączeniu: zawiadomienie ze zgłoszeniem, porządek oraz regulamin obrad.

Zapraszamy do udziału.

Informujemy, że podczas ceremonii dekoracji zwycięzców I rundy Klubowych Mistrzostw Polski w Biegu na Orientację odbędzie się również uroczyste podsumowanie rankingu w BnO za 2025 rok. 

Z przykrością przyjęliśmy informację o śmierci Jerzego Bartkowskiego, współtwórcy sekcji Biegu na Orientację w "Calisii Kalisz". Trener Jerzy miał 90 lat. 

Pogrzeb odbędzie się w piątek 8 maja o godzinie 13:00 w Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Kaliszu przy ul. A. Asnyka 54-56.

Miło nam poinformować, że Polski Związek Orientacji Sportowej, w ramach współpracy z magazynem Bieg na orientację oraz organizatorem Klubowych Mistrzostw Polski w Biegu na Orientację, KOS BnO Szczecin, rozda klubom biorącym udział w rywalizacji zestawy magazynów, które stanową doskonały materiał edukacyjny dla zawodników. Gorąco zachęcamy do lektury!

Minister Sportu i Turystyki rozstrzygnął nabór wniosków na realizację Programu Upowszechniania Sportu Osób z Niepełnosprawnościami w 2026 r. Dofinansowanie mogło obejmować organizację zajęć sekcji, imprez i obozów sportowych osób z niepełnosprawnościami oraz działania promujące ten rodzaj sportu.

Polski Związek Orientacji Sportowej pozyskał dofinansowanie w kwocie 70 tys. zł na organizację zajęć oraz 30 tys. zł na organizację obozów sportowych. W 2025 roku w przedmiotowym naborze PZOS pozyskał 70 tys. zł na zajęcia i 45 tys. zł na obóz sportowy, a w 2024 roku było to 60 tys. zł na zajęcia i 60 tys. zł na obóz sportowy. 

Zarząd Polskiego Związku Orientacji Sportowej (PZOS) informuje, że rywalizacja w kategorii K20 w ramach Mistrzostw Polski w Długodystansowym Biegu na Orientację zostanie powtórzona w dniu 18 października 2026. Wszelkie szczegóły organizacyjne oraz dodatkowe informacje dotyczące powtórzonego startu znajdują się w komunikatach Fundacji Zielonego Sportu.

Fundacja Zielony Sport

Za nami niesamowicie emocjonujący weekend na Węgrzech, gdzie w Balatonfüred rozegrano I rundę Pucharu Świata oraz Mistrzostwa Świata U23 w Rowerowej Jeździe na Orientację (MTBO).

Polska kadra gotowa na walkę o medale! Od 1 maja w Balatonfüred rozpoczynają się Mistrzostwa Świata U23 oraz Puchar Świata w MTBO. Sprawdź skład naszej reprezentacji, harmonogram startów i kibicuj Biało-Czerwonym na żywo!

W miniony weekend (25–26 kwietnia) Chrzanów stał się stolicą polskiej rowerowej jazdy na orientację. Podczas pierwszej rundy Klubowych Mistrzostw Polski oraz Indywidualnych Mistrzostw Polski na dystansie średnim, zawodnicy rywalizowali na niezwykle wymagających trasach, a sportowym zmaganiom towarzyszyła piękna, wiosenna aura.

W miniony weekend (25-26 kwietnia) stolica Włoch gościła czołowych zawodników orientacji precyzyjnej podczas Aeterna Roma Trail Orienteering Weekend. Zmagania w Rzymie były o tyle istotne, że wszystkie rozegrane starty miały rangę World Ranking Event (WRE). Nasi reprezentanci zaprezentowali się z fenomenalnej strony, stając na najwyższym stopniu podium aż pięciokrotnie!

Życie zawodowe poświęcił wojsku, ukończył Wyższą Szkołę Oficerską Wojsk Lotniczych w Dęblinie w 1976 r., służbę wojskową pełnił w jednostkach i instytucjach wojskowych pełniąc odpowiedzialne funkcje związane z nawigacją lotniczą. Systematycznie podnosił swe kwalifikacje na wyższych uczelniach i kursach specjalistycznych. W 2002 roku w stopniu pułkownika pożegnał się z mundurem, lecz z wojskiem nie rozstał się zupełnie, bowiem jako pracownik cywilny przez dalsze 22 lata pełnił dyżury w w cywilno - wojskowym centrum zarządzania przestrzenią powietrzną.

Z Tadeuszem połączyło mnie zamiłowanie sportu, szczególnie biegu na orientację. W 1994 roku zamieszkał On z rodziną w sąsiednim bloku na jednym z osiedli warszawskich, tylko 8 km od Lasów Legionowskich. Nasze mieszkania dzieliła odległość zaledwie 80 m w poziomie i 4 pięter w pionie. Można powiedzieć, że dla mnie stał się najbliższym przyjacielem i sąsiadem po branży. Powstały dogodne warunki do wspólnych treningów, tworzenia liczniejszych grup treningowych i przygotowań specjalistycznych do startów, niezależnie od różnych przynależności klubowych członków tych wszakże nieformalnych grup.

Już po kilku wspólnych treningach zauważyłem, że posiada On doskonałe warunki fizyczne do uprawiania biegów lekkoatletycznych na dystansach średnich (800-1500 m), a nawet przedłużonego sprintu (400 m). Orienteering jako bieg terenowy wymaga intensywnej pracy nad wytrzymałością i siłą biegową zatem sporo czasu poświęcaliśmy temu zagadnieniu. Tadeusz mawiał swoim rywalom: „zimę trzeba przepracować”. Kryła się za tymi słowami konieczność długich wybiegań w różnym terenie i w zmiennym tempie. Realizacja tych założeń miała miejsce na wydmach w Falenicy podczas Zimowych Biegów Górskich oraz w Puszczy Kampinoskiej. Tu poznawaliśmy zakamarki Kampinoskiego Parku Narodowego biegając po szlakach turystycznych wspólnie z dyrektorem Parku Mirosławem Markowskim, Józiem Woźniakiem, Piotrem Siliniewiczem, Michałem Parzewskim i innymi sportowcami. Dodatkowo sprawdzaliśmy jakość odwzorowania mapy KPN, której byłem świeżym autorem w części topograficznej.

Formę sportową w zakresie wytrzymałości sprawdzaliśmy w latach 90-tych XX wieku i w pierwszej dekadzie XXI wieku podczas 10 km biegów przełajowych organizowanych w Lesie Kabackim lub na innej trasie tj. wzdłuż Mostu Siekierkowskiego. Były to znane imprezy biegowe: Cztery Pory Roku, Grand Prix Natolina, Grand Prix Warszawy itp. Już w styczniu każdego roku mierzyliśmy swe siły na dystansie 15 km w Biegu Chomiczówki. Kulminacyjnym punktem i sprawdzianem przygotowania wydolnościowego bywał marcowy Półmaraton Warszawski.

Tadeusz imponująco budował swą formę biegową, wielokrotnie dorównywał mi poziomem podczas tych startów – sprawdzianów, a niekiedy przewyższał. Tu trzeba zaznaczyć, że w młodości nie trenował profesjonalnie, dopiero w wieku weterana potraktował sport poważnie.

Orienteering to głównie nawigacja w terenie nieznanym przy pomocy mapy i kompasu. Tego specjalistycznego przygotowania do sezonu też nie zaniedbywaliśmy. Oprócz treningów organizowanych przez sekcje warszawskich klubów organizowaliśmy (precyzyjniej przygotowywałem) własne treningi BnO z użyciem posiadanych map. W naszej nieformalnej grupie trenowali także koledzy z Dęblina: Jan Kukuryka i Mirosław Rogala, których udział zaowocował wyjazdami w ich leśne rejony na ciekawe treningi, także nocne, a nawet na międzynarodowe zawody do Republiki Czeskiej.

Osiągnięcia sportowe Tadeusza Wołejszo trudno ująć w kilku zdaniach. Meldował się On wielokrotnie na pozycjach medalowych podczas Mistrzostw Polski Weteranów na różnych dystansach. Także podczas Mistrzostw Wojska Polskiego zdobywał medale indywidualnie i w sztafecie. Dzięki swej pracowitości i uporowi potrafił wygrać z każdym rywalem i po sezonie na listach rankingowych związku lokował się wysoko. Wielokrotnie zwyciężał w swej kategorii wiekowej podczas zawodów międzynarodowych Grand Prix Mazowsza. Renomowany Puchar Wawelu też ma na tzw. rozkładzie. Z ostatnich osiągnięć przed chorobą zapamiętałem jego zwycięstwo w Długodystansowych Mistrzostwach Polski Weteranów w 2021 roku w okolicach Pułtuska i brązowy medal na dystansie klasycznym w 2022 roku w miejscowości Bojano.

Osobnym rozdziałem są Jego i nasze wspólne starania o dobre wyniki na WMOC (Mistrzostwach Świata Weteranów w BnO). Uczestniczyć w światowym czempionacie weteranów w gronie kilku tysięcy zawodników różnych kategorii wiekowych i w swojej grupie wiekowej po biegach kwalifikacyjnych awansować do finału A (grupa najlepszych 80 zawodników) z prawem walki o najwyższe lokaty i medale to cel i marzenie każdego dojrzałego biegacza na orientację. Miałem przyjemność w towarzystwie Tadeusza wystartować siedmiokrotnie w tych zawodach: we Włoszech (2004 r.), w Austrii (2006 r.), w Portugalii (2008 r.), w Szwajcarii (2010 r.), w Estonii (2016 r.), na Łotwie (2019 r.) i Słowacji 2023 r.). Przed mistrzostwami we Włoszech, gdzie oczekiwała nas rywalizacja na sporych wysokościach (1600 – 1800 m n.p.m.) zaplanowaliśmy sobie skromny obóz przygotowawczy w Borowicach. Podobnie postąpiliśmy przed startem w Portugalii ćwicząc w Sztutowie, w terenie z warunkami zbliżonymi do tych oczekujących w Pataias i Pedrogao.

Wyprawa do Portugalii zasługuje na wyróżnienie; wymagała załatwienia przelotów samolotem do Lizbony i wynajęcia tam samochodu na potrzeby docierania do porozrzucanych w terenie aren zawodów. Tu Tadeusz, jak zwykle wychodził z inicjatywą przejęcia organizacji wyjazdu. Osobiście zakupił bilety lotnicze dla powołanej doraźnie 5-cio osobowej grupy (nas dwoje plus Stanisław Namysł, Kazimierz Dura i Romuald Guga). Po uzgodnieniach zarezerwowaliśmy noclegi w miejscowości Batalha, skąd mieliśmy dobre warunki dojazdu na kwalifikacje sprintu (rozgrywanego pierwszy raz w ramach WMOC) w Leirze, do Pataias i Pedrogao nad Atlantykiem oraz do miejscowości, które zamierzaliśmy zwiedzać (np.: Fatima, Coimbra). Funkcje trenera i przewodnika turystycznego zostały przydzielone według zainteresowań członków grupy, a rolę kierownika wyjazdu oraz kierowcy nowoczesnego audi przejął ochoczo Tadeusz.

Właśnie na tych mistrzostwach Tadeusz odnotował swój najlepszy występ w biegu klasycznym startując wówczas w kategorii M55, w której uczestniczyło prawie 300 zawodników w zdecydowanej większości ze Skandynawii. Po dwóch biegach kwalifikacyjnych zajął w swej grupie 8 miejsce premiowane awansem do finału A. Natomiast w biegu finałowym (dla 80 najlepszych zawodników po kwalifikacjach) wywalczył wysoką 38 pozycję. W tamtych latach tylko nieliczni zawodnicy z Polski byli w stanie wywalczyć miejsce w finale A i podobną lokatę w biegu finałowym. Te najwyższe pozycje były zazwyczaj zarezerwowane dla zawodników mieszkających i trenujących w trudnym nawigacyjnie terenie w północnej części Europy.